سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ندا بی همتای طوسی – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست، دانشگاه صنعتی اصفهان
علیرضا سفیانیان –
سیما فاخران –

چکیده:

تجزیه و تحلیل تغییرات مکانی‌ زمانی پوشش اراضی برای شناخت و ارزیابی پیامدهای بوم شناختی ناشی از شهر نشینی دارای اهمیت است. این تجزیه و تحلیل می تواند اطلاعات مناسبی را برای تصمیم گیری و مدیریت زمین فراهم کند. در سال‌های اخیر از متریک‌های سیمای سرزمین برای کمی کردن الگوهای سیمای سرزمین استفاده شده است. گوناگونی متریک‌ها باعث کاربرد گسترده آن‌ها در برنامه ریزی زیست محیطی می‌شود، کمی کردن الگوها در فهم تغییرات موثراست و می‌تواند به سیاست گذاران و برنامه ریزان در جهت توسعه پایدار کمک کند. در این مطالعه برای شناسایی تغییرات الگوی سیمای سرزمین خمینی شهر استان اصفهان از تصاویر ماهواره‌ای لندست سال‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۱۰ استفاده شد. با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای نقشه پوشش اراضی برای این دو سال تهیه شد و سپس تعدادی از متریک‌های سیمای سرزمین برای کمی کردن تغییرات پوشش اراضی طی ۲ دهه گذشته در دو سطح کلاس و سیمای سرزمین مورد به وسیله نرم افزار FRAGSTATS محاسبه شد. همچنین می توان از آنالیز متریک‌ها برای آشکارسازی تغییرات پوشش اراضی استفاده کرد. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد،‌ میزان قطعه قطعه شدگی در اراضی انسان ساخت کاهش یافته و اراضی انسان ساخت به سرعت توسعه پیدا کرده است و از درصد اراضی طبیعی کاسته شده است. متریک‌های تعداد لکه و تراکم لکه در سطح سیمای سرزمین در مدت زمانی دو دهه گذشته کاهش و متریک نمایه بزرگترین اندازه لکه افزایش داشته است، بنابراین در سطح سیمای سرزمین نیز قطعه قطعه شدگی در الگوهای مکانی پوشش اراضی شهرستان خمینی شهر کاهش یافته است.