سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنگره ملی مهندسی ساخت و ارزیابی پروژه های عمرانی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی محرری – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی، گروه مهندسی عمران، آمل، ایران
مجتبی اسماعیل نیا امیری – مربی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی، گروه مهندسی عمران، آمل، ایران
حسین قاسم نژاد مقری – مربی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی، گروه مهندسی عمران، آمل، ایران

چکیده:

به عضوی که در یک وجه بارگذاری شده باشد و در وجه مقابل روی تکیه گاه قرار گرفته باشد تیر عمیق می گویند و این تیرطبق آیین نامه، اولا باید طول دهانه خالص برابر یا کوچکتر از چهار برابر کل ارتفاع مقطع تیر باشد وثانیا فاصله محل اعمال بار متمرکز از تکیه گاه کمتر از دو برابر ارتفاع کل مقطع تیر باشد. تیر عمیق یک عضو سازه اى است که در ساختمانهاى بلند، سدها، وهمچنین در دال های تاشده، سکوهای دریایی و سرپوش شمع ها در ساختمان ها کاربرد دارد. در داخل تیر عمیق از بازشو ها استفاده می گردد زیرا اجرای سرویس های اساسی مثل مجراها، کانال های هوا، دسترسی به کابل های الکتریکی و کامپیوتری، تاسیسات مکانیکی را تسهیل می کند. همانطور که میدانیم ساختمان در اثر زلزله پس از محدوده خطی وارد حوزه غیرخطی میشود و رابطه بین نیروی برش پایه و تغییرمکان مرکز جرم بام از حالت خطی خارج شده و غیرخطی میگردد. امروزه در آیین نامه های دنیا استفاده از ت یل های غیرخطی کاربرد بیشتری پیدا کرده است در آیین نامه های ایران نیز از سال ۱۳۸۵ در نشریه ۳۶۰ دستورالعمل بهسازی لرزه ای ساختمانهای موجود و پیش نویس استاندارد ۲۸۰۰ ویرایش چهارم تحیل های غیرخطی آورده شده است. در تحقیق پیش رو سعی شده تا تاثیرات بازشوها با اشکال مختلف در تیرهای عمیق بتن مسلح بررسی شود و کلیتی از اثرات مثبت و منفی وجود این بازشوها در جان تیرها بر روی رفتار تیرهای عمیق بیان گردد