سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی اصغر سعیدی – ایستگاه تحقیقات اکولوژی دریای خزر نوشهر ( پژوهشکده اکولوژی دریای خزر)
غلامرضا سالاروند – ایستگاه تحقیقات اکولوژی دریای خزر نوشهر ( پژوهشکده اکولوژی دریای خزر)
مریم کامگار – ایستگاه تحقیقات اکولوژی دریای خزر نوشهر ( پژوهشکده اکولوژی دریای خزر)
زیبا رضوانی – ایستگاه تحقیقات اکولوژی دریای خزر نوشهر ( پژوهشکده اکولوژی دریای خزر)

چکیده:

در یک بررسی از آذر سال ۱۳۸۱ تا دی ۸۲ به مدت ۱۴ ماه از دو ایستگاه نمونه برداری شماره ۱ و ۲ در رودخانه شیرود واقع د رمنتهی الیه غرب استان مازندران با نختصات جغرافیایی به ترتیب ۵۱،۳۶/۱۳۷ طول و ۴۶،۵۰/۲۰۳ عرض و ۱۱-=Alt و ۴۶،۳۶/۷۰۴ طول و ۴۶،۵۰/۸۸۵ عرض و ۴۲=Alt و درجه حرارت آب دو ایستگاه به ترتیب ۶/۹۷+ ۱۷/۱۴ و ۷/۳+ ۱۶/۷۱ درجه سانتی گراد ۱۱۴۵ عدد سیاه ماهی به تفکیک ۴۷۶ عدد نر ، ۵۷۶ عدد ماده و ۹۳ عدد ماهی جوان juvenil در چها گروه طولی کمتر از ۱۲ ، ۹-۹ ، ۱۵-۱۲ و بزرگتر از ۱۵ سانتی متر مورد بررسی قرار گرفتند . ۵۵،۵ درصد از ماهیان مورد بررسی با شدت حداقل ۱ و حداکثر ۶۱۸ عدد به متاسر کر انگل کلاینوستوموم کمپلاناتوم (Clinostomum camplanatum ) آلوده بودند محل آلودگی در ماهی آبشش ها ، عضلات ، باله ها ، پوست ، قلب ، روده ، حفرات آبششی و ناحیه حلق بود و متاسرکرها د رداخل کیست به رنگهای سیاه ، خاکستری مایل به زرد مشاهده گردیدند اختلاف درصد و شدت آلودگی در گروه های طولی متفاوت ، بالغین (نرو ماده) ، نابالغین و در دو ایستگاه شماره ۱ و ۲ شدیدا معنی دار بوده ۰/۰۰۰۵>p در صورتیکه ماهی بصورت غیر بهداشتی مصرف شود این آلودگی قابل انتقال به انسان است موجب آزردگی د رناحیه حلق و حنجره می گردد.