سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

حسین حاتمی نژاد – دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری،استادیار دانشگاه تهران
علی همائی فر – دکترای جغرافیا و برنامه ریزی روستایی،مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
تکتم پیروز – کارشناس ارشد حغرافیا و برنامه ریزی روستایی
زهرا پریشاد – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

کلانشهر مشهد متاثر از خاستگاه طبیعی و تاریخی خود همواره از موقعیت ویژه سیاسی اقتصادی و اجتماعی ایدئولوژیکی برخوردار بوده و این شرایط باعث شکل گیری الگوی توسعه متمرکز و خطی درآن شده است این موقعیت درچنددهه اخیر موجب رشد شهر و شکل گیری مسائل و مشکلات عمده ای درزمینه توسعه پایدارشهری شده است که به نظر می رسد ریشه بسیاری از این مشکلات درگستردگی افقی بیش از حد شهرورشد کالبدی آن خلاصه می شود همچنین باتوجه به اینکه شهرپایدار دربستر و ناحیه همکار پایدار معنا می یابد پایداری شهر مشهد نی زدرگرو توسعه پایدار سکونتگاه های وابسته به آن درمجموعه شهری مشهد تعریف می گردد لذا دراین مقاله با استفاده ازروش توصیفی ت حلیلی سعی شده ابتدا با شناسایی مسائل عمده و راهبردی موجود مشهد که مانع نیل به توسعه پایدار شهر است به اهمیت و نقش موثری که فشرده سازی شهری می تواند درکاهش این مسائل داشته باشد دست یابیم سپس با توجه به اسناد توسعه مشهد و طرح های توسعه تاثیر گذار به نقد و بررسی پیشنهادات هریک از این طرح ها دراین زمینه و چگونگی تحقق پذیری آنها اشاره شود.