سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محسن عبدالحسینی –
علی اکبر واشقانی فراهانی –

چکیده:

بیش از ۵دهه از آغاز فعالیت های بیابانزدایی در کشور می گذرد گرچه حدود ۲ میلیون هکتار ازکانونهای بحرانی فرسایش بادی مهار شده است با این وجود از یک سو پدیده تخریب سرزمین در حال گسترش بوده و میلیون ها هکتار از کانون ها نیازمند اقدام فوری و از سوی دیگر جنگلهای در دشت کاشت موجود که عمدتا تک منظوره و با اهداف محض زیست محیطی ایجاد شده اند از پایداری لازم برخوردار نبوده و در بسیاری از مناطق این طرح ها تاثیر اقتصادی کافی برای بهبود زندگی جوامع محلی نداشته اند این دلایل به ویژه مورد اخیر باعث گردیده اقدامات بیابان زدایی عموما نیاز مند سرمایه گذاری دولتی بوده و هنوز رهیافت کارامد و فراگیری برای بسیج جوامع در راستای بازسبزی و بازسازی طبیعت ارائه نشده است هرچند ارائه ره حل برای تمامی مشکلات پیش گفته نیازمند بحث مفصل و همه جانبه نگر است اما با مروری بربرخی الگویها موفق خارجی و داخلی می توان دریافت که این راه حل ها چندان پیچیده نبوده و با بازبینی در برخی از سیاست های بیابان زدایی می توان به آنها دست یازید.