مقاله کریستالوگرافی اشعه ایکس نانو ذرات LiNi0.3Co0.7-0.11Mg0.11O2 مورد استفاده در باتری های لیتیومی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۱ در کاربرد شیمی در محیط زیست از صفحه ۱۷ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: کریستالوگرافی اشعه ایکس نانو ذرات LiNi0.3Co0.7-0.11Mg0.11O2 مورد استفاده در باتری های لیتیومی
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله باتری های لیتیومی
مقاله سل ژل
مقاله XRD
مقاله پارامتر شبکه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قاسم نژاداسفهلان محمد
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی سید امیر
جناب آقای / سرکار خانم: پایدار پریا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تا کنون مواد مختلفی به عنوان الکترود مثبت برای باطری های لیتیومی قابل شارژ مورد تحقیق قرار گرفته است. ترکیبات اینترکلشن مانند اکسید فلزات انتقالی، به خصوص LiCoO2، LiNiO2، LiM2O4 به دلیل ولتاژ بالا و قابلیت شارژ مجدد خوب به طور وسیعی گسترش یافته اند، در حالی که LiCoO2 ماده کاتدی معمول مورد استفاده است. بعضی از مشکلات این ترکیب مانند سمی بودن و قیمت بالا موجب شده است که محققان به دنبال مواد جایگزین باشند ترکیب LiMn2O4 به عنوان یک جایگزین برای LiCoO2 در نظر گرفته می شود اما این ترکیب دارای ظرفیت پایین و واکنش پذیری بالا با الکترولیت در دمای بالاتر از ۵۵oC است. جایگزین دیگر برای LiCoO2، اکسید لیتیم-نیکل است اما سنتز LiNiO2 با استوکیومتری لایه ای بسیار مشکل و مانع اصلی بر سر راه تجاری شدن این ماده بوده است. علاوه بر این، تشابه اندازه یون های Ni+2 و Li+ کمک به تشکیل ساختار سه بعدی سنگ نمکی به جای ساختار دو بعدی لایه ای می کند. با توجه به مشکلات در ترکیبات LiCoO2 وLiNiO می توان وسیله بهینه سازی آن ها به ترکیبات بهتری دست یافت.یکی از روش های افزایشی پایداری سیکلی، پوشش دادن ذرات مواد کاتدی با مواد غیر فعال دیگری نظیر Al2O3، TiO2، ZrO2،MgO ،SnO است که این اکسیدها بر روی کاتد تشکیل اکسیدهای جانشینی می دهند، یعنی به صورت جزئی کاتیون هایی نظیر:Zn، Mg، AL و… جانشین مکان های Ni و Co در شبکه می شوند و باعث پایداری ساختار و افزایش ظرفیت سیکل گذاری می شوند که این پایداری سیکلی به جلوگیری از انتقالات فازی یا جلوگیری از تغییرات طول شبکه در طی مدت سیکل گذاری نسبت داده می شود، علاوه بر این حضور پوشش های اکسیدی خنثی بر روی سطح ذرات کاتدی می تواند از تماس مستقیم مواد اکتیو با الکترولیت جلوگیری کند و انحلال یا تجزیه مواد کاتدی را محدود کند.