سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سید محمود طباطبایی – عضو هیئت علمی دانشگاه زابل
حامد حیدری – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه زابل

چکیده:

با توجه به اینکه کشور ما جز مناطق خشک و نیمه خشک محسوب می شود ، بنابراین استفاده از روشهایی که از کارایی مصرف آب بالا برخوردار باشند از راهکارهایی است که می توانیم با استفاده از آن راندمان کاربرد آب را بالا برده و کشاورزی پایدار داشته باشیم . از مهمترین این روشها استفاده از آبیاری قطرهای میباشد. عرض و عمق خاک در سیتم آبیاری قطره ای به عوامل زیادی بستگی دارد که مهمترین عامل آن بافت خاک می باشد. این درصد مساحت خیس شده در سیتم آبیاری قطره ای چقدر باید باشد بدرستی مشخص نیست. مسلم است مه هر چه مقدار آن بیشتر باشد قسمت زیادتری از مزرعه خیس شده و لذا آب بیشتری در خاک ذخیره می گردد. و چنانچه اگر اشکالی در سیتم بوجود آید زراعت ، کمتر صدمه خواهد دید . از طف دیگر این امر ممکن است تلفات آب را به ویژه در خاکهای لومی شنی افزایش دهد. اما استفاده از پیمرهای سوپر جاذب ، ضمن افزایش ظرفیت نگهداری اب د رخاک های سبک ، به حل مشکل نفوذ خاکهای سنگین هم کمک می کند این تحقیق به منظور بررسی تاثیر پلیمر سوپر جاذب استاکوسورب بر روی ابعاد پیاز رطوبتی و افزایش فواصل ابیاری انجام گردید. آزمایش در شرایط بدون کشت با شش قطره چکان با دبی یکسان ۴ لیتر در ساعت و به مدت ۴ ساعت با سه مقدار پلیمر اضافه شده ی متفاوت به خاک که عبارت بودند از ۰ و ۵ و ۱۰ گرم در متر مربع که در شش جعبه با ابعاد ۵۰ در ۵۰ در ۵۰ بود، انجام شد. سه جعبه که حاوی مقادیر ۰ و ۵ و ۱۰ گرم در متر مربع پلیمر بود ، برای ترسیم پروفیل پیاز رطوبتی استفاده شدند. و نظیر این سه جعبه برای اندازه گیری رطوبت خاک پس از ۲۴ ساعت مورد استفاده قرار گرفت . بافت خاک در شش مورد لومی شنی بود. در این رابطه با افزایش مقدار پلیمر ترکیبی به خاک ، طول پیاز رطوبتی کاهش ، عرض آن افزایش داشت. طول و عرض پیاز رطوبتی در نمونه ای که دارای ۱۰ گرم در متر مربع خاک ، پلیمر بود نسبت به نمونه شاهد به ترتیب ۱۱ سانتیمتر کاهش طول ( نفوذ عمقی) و ۲۰ سانتیمتر افزایش قطر خیس شدگی پیاز رطوبتی ، مشاهده شد. همچنین پس از گذشت ۲۴ ساعت از زمان ابیاری رطوبت خاک د نمونه مذکور ۴۶ درصد بیشتر از نمونه شاهد اندازه گیری شد.