سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

صفیه وطن دوست جرتوده – دانشجوی دکتری علوم باغبانی دانشگاه فردوسی مشهد
غلامحسین داوری نژاد – دانشیار گروه علوم باغبانی دانشگاه فردوسی مشهد
علی تهرانی فر – دانشیار گروه علوم باغبانی دانشگاه فردوسی مشهد
حامد کاوه – دانشجوی دکتری علوم باغبانی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

ارقام نطنز، سبری و شکری گلابی از بهترین ارقامی هستند که در ایران در سطح وسیعی کشت و کار شده و بازارپسندی خوبی دارند ولی تکثیر آنها مشکل است. کشت درون شیشه ای یکی از روش هایی است که برای کاهش این مشکل مفید است. به هر حال مانند بسیاری از گیاهان چوبی، درصد بسیار بالایی از ریزنمونه ها در اولین مرحله از کشت بافت به دلیل ترشح مواد فنولی و قهوه ای شدن محیط کشت از بین می روند. هدف این آزمایش، بررسی اثر رقم، محیط کشت، زمان نمونه گیری، نوع ریزنمونه و روش کنترل قهوه ای شدن بر شدت این عارضه در بافت ها و محیط کشت می باشد. جوانه های انتهایی و جانبی به عنوان ریزنمونه در بهار و تابستان پس از استریلیزاسیون در محیط کشت WPM و MS کشت شدند. بر اساس نتایج این آزمایش، رقم سبری بیشترین شدت قهوه ای شدن را داشت. همچنین مشخص شد که شدت قهوه ای شدن در ریزنمونه هایی که در تابستان کشت شده بودند، در ماکسیمم مقدار خود و حدود ۹۵ درصد بود. قهوه ای شدن در محیط کشت MS از WPM بالاتر بود. نوع ریز نمونه نیز قهوه ای شدن را تحت تاثیر قرار داد و جوانه های انتهایی نسبت و جوانه های جانبی دوم و سوم فنول بیشتری ترشح کردند. سرانجام، انتخاب جوانه های جانبی به جای جوانه انتهایی به عنوان ربز نمونه در فصل بهار و نگهداری آنها در محیط سرد با دمای ۴ درجه سانتیگراد بمدت ۱۰ تا ۱۲ ساعت و ۱۰۰ میلی گرم در لیتر اسید آسکوربیک قبل از ضد عفونی برای ۱۵ دقیقه در سه رقم گلابی برای کاهش قهوه ای شدن مفید بود. استفاده از ۱۰۰ میلی گرم در لیتر پلی وینیل کلراید در محیط کشت تاثیری در کنترل این عارضه نداشت.