مقاله کاهش خطرپذیری شهر از بلایای طبیعی (زلزله) از طریق برنامه ریزی کاربری زمین مطالعه موردی: ناحیه ۵ منطقه ۳ تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۱ در مدیریت بحران از صفحه ۵ تا ۱۵ منتشر شده است.
نام: کاهش خطرپذیری شهر از بلایای طبیعی (زلزله) از طریق برنامه ریزی کاربری زمین مطالعه موردی: ناحیه ۵ منطقه ۳ تهران
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله برنامه ریزی کاربری زمین
مقاله کاهش خطرپذیری
مقاله زلزله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بمانیان محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: رفیعیان مجتبی
جناب آقای / سرکار خانم: خالصی محمدمهدی
جناب آقای / سرکار خانم: بمانیان رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
برنامه ریزی کاربری زمین به عنوان یکی از مهم ترین ابزارها و در عین حال اهداف برنامه ریزی شهری جایگاهی حیاتی در تحقق مخاطره نگری در فرآیند توسعه شهری داشته و مطالعه و تجربه برای بهبود روش ها و فرآیندهای تحقق آن، مساله مهم و اولویت مندی برای کاهش خطرپذیری جوامع شهری است. پژوهش حاضر با این رویکرد و استفاده از روش توصیفی – تحلیلی و با هدف بازشناسی معیارها و روش های ارزیابی و کاهش خطرپذیری شهرها در برابر زلزله از طریق راهکارهای مطرح در حیطه برنامه ریزی کاربری زمین، با مطالعه موردی ناحیه ۵ از منطقه ۳ شهر تهران، که کارشناسان احتمال وقوع زلزله ای شدید را در آن بسیار بالا می دانند، به بررسی و تحلیل این امر پرداخته و با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی عوامل موثر شناخته شده در خطرپذیری از زلزله در قالب رابطه خطرپذیری (آسیب پذیری×مخاطره×در معرض قرار داشتن)، انواع نقشه های خطرپذیری را تولید نموده و بر اساس انطباق کاربری های موجود بر آن ها به ارائه الزامات و گزینه های تغییر و هدایت برنامه ریزی کاربری زمین برای کاهش خطرپذیری از زلزله می پردازد. نتایج این پژوهش نشان دهنده کارآیی استفاده از روش های ارزیابی خطرپذیری به ویژه روش های کمی و مقایسه ای در ارائه چارچوبی عملی و منطقی برای سنجش میزان خطرپذیری و بر اساس آن هدایت دقیق تر و با کیفیت تر تصمیمات برنامه ریزی کاربری زمین و نشان دادن اولویت ها و کمبودهای تشدید کننده در خطرپذیری شهرها از رویدادهای طبیعی به ویژه زلزله است.