سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار در مناطق خشک و نیمه خشک

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مسعود بحرینی مطلق – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت منابع آب، دانشگاه ملی زابل
فرزاد حسن پور – استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه ملی زابل
میثم امیری – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت منابع آب، دانشگاه ملی زابل
سیدمحمود طباطبایی – استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه ملی زابل

چکیده:

درصد بارانی که به سطح زمین میرسد توسط فرایند تبخیر و یا تعرق به جو باز میگردد. این پدیده در مناطق خشک تا ۹۰ درصد افزایشم – ی یابد. در بسیاری از موارد کاهش تبخیر به مراتب ارزانتر از جمع آوری و ذخیره همان مقدار آب از منابع دیگر است. از این رو در دهههای اخیر، دانشمندان و محققین تلاش کردهاند روشهای کارامدی برای کاهش میزان تبخیر از سطح آزاد منابع آب ابداع نمایند. در این تحقیق، مطالعاتی که برای کاهش نرخ تبخیر با استفاده از روشهای فیزیکی و کاربرد آنها در کشورهای مختلف و در شرایط اقلیمی متفاوت از سطح آزاد منابع آب صورت گرفته است بررسی و با هم مقایسه شده است؛ و معایب، مزایا و جنبهی اقتصادی هر روش بررسی گردد