سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی ساخت و ساز شهری در مجاورت گسلهای فعال

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

تارا جلالی – دانشجوی کارشناسی ارشد بازسازی پس از سانحه دانشگاه شهید بهشتی
علیرضا فلاحی – دانشیار مدیر گروه پژوهشی بازسابی پس از سانحه دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

غالب سکونتگاههای شهری پویا و در حال تکامل بوده که این امر به عوامل مختلفی از جمله سانحه وابسته است بشر همواره کوشیده برای در امان ماندن از سوانح، محل سکونت خود را در راستای تقلیل خطر ایمن نماید به عنوان مثال زلزله اثرات زیانبار و ویرانگری را بطور مستقیم و غیرمستقیم مانند آتش سوزی برزندگی انسان ها تحمیل می نماید بنابراین شناخت عوامل تاثیر گذار برسوانح مرتبط به زلزله مانند آتش سوزی و اقدامات پیشگیرانه امری غیرقابل اجتناب است این مقاله می کوشد که با توجه به مدلهایمختلف و بررسی سوابق سوانح مشابه در جهان نظراتیرا در راستای کاهش آسیب پذیری سکونتگاههای شهری در مورد آتش سوزی های پس از زلزله ارائه نماید به این منظور ضمن بررسی عوامل اصلی خطر در اتش سوزی های پس از زلزله مدیریت خطرپذیری مورد بررسی قرار دهد روش تحقیق استفاده شده در این مقاله روش توصیفی – کاربردی مطالعات کتابخانه ای بازبینی اقدامات انجام شده و بررسی موارد مشابه در زلزله های نورثریج ۱۹۹۴ کوبه ۱۹۹۵ و خصوصا سن فرانسیسکو ۱۹۰۶ و توکیو ۱۹۲۳ می باشد.