سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

وجیهه رضایی – جمعیت هلال احمر استان سیستان و بلوچستان، کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد بیرجند
مصطفی رضایی – دانشجو دکتری مدیریت رسانه ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد تهران

چکیده:

طی سال های اخیر به دلیل توجه گسترده و محبوبیت بازی های ویدئویی و رایانه ای، اثرات بالقوه آن میبایست مورد توجه قرار گرفته و حداقل درباره آن تحقیق شود . در میان رویکردهای مختلف نسبت به بازی هایرایانه ای برخی مهارت های اجتماعی بازیکن را نیز مورد تامل قرار داده اند. لذا این مقاله با نگاهی متفاوت تلاشدارد مهارت های اجتماعی نوجوانانی که به این بازی ها می پردازند را بررسی نماید. هدف پژوهش شبه تجربیحاضر، تأثیر بازی های رایانه ای بر مهارت اجتماعی دانش آموزان بوده است که به این منظور ۶۰ نفر از دانشآموزان سال ششم ابتدایی به روش نمونه گیری در دسترس، در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند .گروهآزمایش در طی دو ماه و طی ۶۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای مفید در معرض بازی های آموزشی رایانه ای قرارگرفتند،نتایج تحلیل کوواریانس حاکی از آن بود که بازی های آموزشی رایانه ای متغیرهای همکاری ، ابراز وجود را به گونه معناداری افزایش نمی دهد،اما در مؤلفه های همدلی ۱۱/۳ درصدی،در مؤلفه کنترل خود اندازه اثر ۹/۴ درصد و در کل مهارت اجتماعی، اندازه اثری به میزان ۱۴/۹ درصد وجود داشته است.