سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

احمد آق – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی سا
سید عطا اله حسینی – دانشیار گروه جنگلداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
مجید لطفعلیان –
محمدرضا پورمجیدیان –

چکیده:

شبکه جاده های جنگلی به عنوان بخش هایی از جنگل، برنامه ریزی واحد های جنگل (پارسل ها) را در طرح های جنگلداری، مدیریت، استحصال و استخراج چوب را فراهم می کنند. امروزه اهمیت استفاده از مسیرهای چوبکشی متناسب با روشهای بهره برداری و شیوه جنگل شناسی در واحدهای جنگلداری شمال کشور، ضرورت ارزیابی دقیق و همه جانبه این مسیرها را ایجاب می کند. این مطالعه در پارسل ۳۰۱ از سری۳ طرح تاویر استان گلستان انجام گردید. جهت انجام این تحقیق شبکه جاده و مسیر چوبکشی و مکان تمامی درختان قطع شده در این پارسل توسط GPS برداشت گردید. وضعیت جاده و نشانه گذاری های انجام گرفته از نظر عوامل شیب، جهت جغرافیایی، زمین شناسی، خاک شناسی و موجودی درهکتار جنگل توسط نرم افزار ARC GIS 9.3 مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس وضعیت استحصال فرآورده های چوبی مربوط به این پارسل بررسی شد. نتایج نشان داد که ازحجم کل برداشت (۴۰۱ مترمکعب) ۱۷/۹۵ مترمکعب به صورت گرده بینه از عرصه جنگلی خارج شده و بقیه در محیط جنگل به الوار و تراورس تبدیل و به روش سنتی (توسط قاطر) از محیط جنگل بیرون آمده است. با توجه به اینکه شرایط نشانه گذاری های صورت گرفته در منطقه مورد مطالعه از نظر عوامل ذکر شده دارای شرایط مناسب جهت احداث مسیرهای چوبکشی می باشد. پس با ایجاد مسیرهای چوبکشی جدید به بهبود خروج فرآورده های چوبی به صورت گرده بینه کمک کرد چون خروج محصولات جنگلی به روش سنتی باعث کاهش ارزش افزوده محصولات جنگلی گشته و منجر می شود تا درآمدهای اقتصادی حاصل از بهره برداری پایین بیاید.