سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی سازه و فولاد و اولین کنفرانس ملی سازه های سبک فولادی (LSF)

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسین صابری حسین آباد – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه،گروه عمران،دانشکده مهندسی،دانشگاه یزد
بهروز احمدی ندوشن – استادیار گروه عمران،دانشکده مهندسی،دانشگاه یزد

چکیده:

یکی از روشهای کنترل نیمه فعال سازهها استفاده از میراگرهای مغناطیسی است. قابلیت کنترل نیروی اعمال شده توسط میراگر به سازه با استفاده از تغییر در جریان الکتریسیته ورودی، تولید شده در یک منبع انرژی محدود همانند یک باطری سبب شده است تا اینمیراگر به نحو موثری در کاهش ارتعاشات نامطلوب سازهها بکار رود. استراتژی کنترل یکی از عوامل بسیار مهم در کارآمدی میراگر مغناطیسی است زیرا مقدار جریان الکتریسیته ورودی به میراگر در زمان ارتعاش سازه به استراتژی کنترلی بکار گرفته شده وابسته است. از جمله این استراتژیها، استراتژی کنترل کننده لیاپانوف است. ماتریس بکار گرفته شده در معادله لیاپانوف، یک ماتریس معینمثبت متقارن است که معمولا به صورت قطری با درایههای مثبت در نظر گرفته میشود. از آنجا که معیار مشخصی جهت انتخاب درایههای این ماتریس وجود ندارد در تحقیق حاضر به ارائه روشی به منظور تعیین درایههای ماتریس مذکور پرداخته میشود تا از حداکثر قابلیت کنترل کننده لیاپانوف استفاده شود. جهت ارزیابی روش ارائه شده، از این روش جهت کنترل ارتعاشات یک سازه ۳طبقه با استفاده از میراگر مغناطیسی استفاده شده است. نتایج حاصل از محاسبات عددی انجام شده، سودمندی استراتژی ارائه شده را نسبت به استراتژهای غیر فعال ثابت مینماید.