سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا تجلی فرد – کارشناس ارشد سازه، سازمان نوسازی توسعه و تجهیز مدارس کشور
حمیدرضا کاظمی – دانشجوی ارشد زلزله،دانشکده عمران و محیط زیست،دانشگاه تربیت مدرس تهر
رضا خدادادی – سرپرست بخش سازه، شرکت مهندسین مشاور پورآب

چکیده:

پدیده ضربه زدن ساختمانهای مجاور به یکدیگر در هنگام زلزلههای شدید در مورد ساختمانهای شهری که عمومأ فاصله کافی از یکدیگرندارند، رخ میدهد. این پدیده باعث اعمال نیرویی چندین برابر بارگذاری زلزله آئین نامهای شده و در نتیجه موجب تخریبهای موضعی یاکلی درهر یک از سازههای مجاور میگرد. علت اصلی پدیه ضربه ارتعاش غیر هم فاز سازههای مجاور هم، ناشی از اختلاف بین مشخصاتدینامیکی سازهها میباشد. همچنین در بسیاری از موارد مشاهده گردیده است که ساختمانهایی با عدم رعایت فاصله ایمن در مجاورت هم ساخته شدهاند، در چنین مواردی استفاده از میراگرهای ویسکوز مفید به نظر میرسد. در این مطالعه مقاومسازی دو سازه مجاور با استفاده از اتصال آنها بهیکدیگر توسط میراگرهای ویسکوز مورد بررسی قرارخواهدگرفت. بر طبق نتایج، مشاهده میشود که استفاده از میراگرهای ویسکوز نقش مهمی در کاهش اثرات مخرب ناشی از ضربه دو ساختمان بر یکدیگر دارد.