سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

صالح آرخی – استادیار گروه منایع طبیعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام
سیده فاطمه موسوی – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابان زدایی، دانشگاه کاشان
حمیدرضا ناصری – استادیار مرکز تحقیقات بین المللی بیابان،تهران

چکیده:

آگاهی از انواع پوشش سطح زمین و فعالیت های انسانی در قسمت های مختلف آن و به بیان دیگر نحوه استفاده از زمین، به عنوان اطلاعات پایه برای برنامه ریزی های مختلف از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در طول زمان، الگوهای پوشش زمین و به تبع آن کاربری اراضی دچار تغییر و دگرگونی اساسی می شوند و عامل انسانی می تواند بیشترین نقش را در این فرآیند ایفا نماید. امروزه، بر پایه پیشرفت های تکنولوژی حاصله در قلمرو سنجش از راه دور، می توان تصاویر ماهواره ای را به منظور بررسی دقیق تر تغییرات کاربری پردازش و نتایج نهایی را به طور مصور ارائه نمود. یکی از ضروری‌ترین اطلاعات مورد نیاز مدیران و متولیان منابع طبیعی، نقشه‌های کاربری اراضی می‌باشد. در این مطالعه، از تصاویر لندست (MSS) سال ۱۹۷۵ و لندست (+ETM) سال ۲۰۰۱ شده است. ابتدا تصحیحات هندسی و رادیومتری بر روی داده های +ETM صورت گرفت. سپس با بازدیدهای میدانی، طبقات مختلف کاربری اراضی تعریف و نمونه های آموزشی انتخاب گردید. هدف اصلی این تحقیق تعیین تغییرات کاربری اراضی با استفاده از الگوریتم حداکثر احتمال می باشد. جهت ارزیابی دقت این روش از دقت کل و ضریب کاپا استفاده شد. نتایج حاصل از ارزیابی دقت تصاویر طبقه بندی شده نشان داد که روش طبقه بندی حداکثر احتمال با دقت کل متوسط ۹۳ و ضریب کاپای ۰٫۹۱ نتایج قابل قبولی در تهیه نقشه کاربری اراضی ارائه می دهد. بنابراین، این مطالعه عملکرد مناسب روش حداکثر احتمال را تایید کرده و نقشه کاربری اراضی ارائه شده و تغییرات صورت گرفته در طی سال های ۱۹۷۵ تا۲۰۰۱ از منطقه می تواند مدیریت در راستای توسعه پایدار منطقه را تسهیل نماید.