سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی دستاوردهای نوین در زراعت

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

ابوذر اسدی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه ترب
رضاقلی میرفخرایی – استادیار گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی دانشگاه تر

چکیده:

جمعیت جهان در سال ۲۰۳۰ به مرز ۱۰ میلیارد نفر خواهد رسید. از پیامدهای این افزایش جمعیت کمبود غذا می باشد. تولیدات غذایی باید تا سال ۲۰۲۵ دو برابر شود تا جوابگوی جمعیت روبه رشد باشد. بر خلاف برخی کشورهای توسعه یافته که در محصولات راهبردی مثل غلات اضافه محصول دارند. بسیاری از کشورهای در حال توسعه در این زمینه وابسته اند. محدودیت منابع طبیعی از یک سو، و نوسانات فاکتورهای اقلیمی، صنعتی شدن و توسعه شهرنشینی از سوی دیگر سبب کاهش اراضی قابل کشت، محدودیت منابع آب و آلودگی های آب، خاک و هوا شده است و همچنین فرسایش ذخایر ژنتیکی به دلیل کنار رفتن ارقام محلی و بومی و عدم دسترسی عموم کشورها به تکنولوژ یهای پیشرفته نگهداری ژرم پلاسم استفاده از فناوری های نوینی که از پتانسیل بیشتری برخوردارند را ضروری ساخته است. علم و فناوری نانو تحقیق و توسعه هدفمند برای درک و دستکاری و اندازه گیری های مورد نیاز در سطح موادی با ابعاد در حد اتم و مولکول می باشد. زیست فناوری هر گونه فعالیت هوشمندانه بشر در تولید و بهبود محصولات گوناگون با استفاده از موجودات زنده مخصوصاً از طریق دست ورزی ژنتیکی می باشد. گستردگی دامنه تأثیر این فناوری ها بسیار زیاد بوده و می تواند بیشتر جنبه های زندگی بشر را تحت تأثیر قرار دهد. این فناوری ها کاربردهای زیادی در حوزه های مختلف از جمله انرژی، دارو، محیط زیست و کشاورزی دارد. در این مقاله به برخی از کاربردهای این فناوری ها در زمینه کشاورزی مانند: افزایش عملکرد گیاهان، کاهش مصرف علف کش ها و آف تکش های شیمیایی، افزایش کیفیت محصولات زراعی، افزایش مقاومت به تنش ها و غیره اشاره می شود.