سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی مهندسی عمران و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سمانه شریعتی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته برنامه ریزی شهری و منطقه ای دانشگاه شیراز

چکیده:

گسترش شهرنشینی و توسعه شهری روزافزون ارتباط نامناسب حمل و نقل و کاربری ها و ضعف مدیریت سیستماتیک حمل و نقل شهرهای بزرگ ایران منجر به افزایش ترافیک در خیابان های شهری شده است لیکن این افزایش تراکم در شریانهای اصلی شهر و همچنین وضعیت نابسامان نظام توزیع کاربری ها در ساختار شهری و عملکرد ضعیف شبکه معابر به لحاظ ظرفیت و ایمنی تردد منجر به شکل گیری و بروز نابه سامانی ها در عرصه اقتصادی اجتماعی کالبدی و زیست محیطی از جمله الودگی هوا برهم زدن روابط اجتماعی سنتی و سلامت روانی ساکنین و اتلاف وقت و هزینه های هنگفت شده و بخش زیادی از زمان و سرمایه مدیریت شهری را به چالش طلبیده است پژوهش حاضر نشان میدهد که اجرای سیاست مدیریت تقاضای حمل و نقل با رویکرد توسعه پایداردر کنار الگوی توسعه شهری حمل و نقل محور از مهمترین سیاستهای اثر گذاری هستند که در طی یک فرایند مشخص به سازمان یابی فضایی تکوینمنطقه ای مطلوب و افزایش کیفیت زندگی دراین کلانشهرها منجر می گردد.