سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد کاظمی – کارشناسی ارشد، گروه آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان
احمد نوحه گر – دانشیار گروه آبخیزداری دانشگاه هرمزگان
پیمان رضایی – استادیار، گروه زمین شناسی، دانشگاه هرمزگان
فاطمه لکزیان – کارشناسی ارشد، گروه آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان

چکیده:

در این پژوهش برای ارزیابی تغییر حجم رواناب ناشی ار تغییرات کاربری اراضی از ۲نوع تصویر ماهواره ای مربوط به سنجنده P6 ماهواره IRS سال ۲۰۰۲ و سنجنده TM ماهواره لندست جهارسال ۸۸۱۱ استفاده گردید. با مدلسازیروش SCS در محیط GIS ارتفاع رواناب برای سال های مربوطه برآورد گردید بطوریکه نقشه کاربری اراضی بر اساس تصاویر مذکور تهیه و از ترکیب این نقشه ها و نقشه گروه هیدرولوژیکی خاک، نقشه نقشه شماره منحنی برای بازهزمانی مورد نظر تهیه گردید و سپس با مدلسازی ونوشتن فرمول های مرتبط در GIS ، مقادیر ضریب نگهداشت خاک برآورد شد. نقشه هم باران حوضه آبخیزبا استفاده از DEM به روش TPSS ورابطه حداکثر بارش ۲۲ ساعته تهیه شدبیشترین کاهش سطوح مربوط به کاربری جنگل با زیراشکوب مرتع متوسط که از ۴۰/۷ از سطح حوضه به ۱۲/۳۳ درصد که معادل ۲۲۶۷/۳۸ هکتار از سطح حوضه می باشد و بیشترین افزایش سطوح مربوط به کاربری اراضی جنگل بازیر اشکوب مرتع ضعیف از ۳۰/۷۷ از سطح حوزه به ۴۳/۲۸% از سطح حوزه تبدیل گشتهاست برای ارزیابی صحت لایه کاربری اراضی تهیه شده از آماره کاپا استفاده گردید که به ترتیب برای آی آر اس و لندست ۰/۸۳و ۰/۸۵ محاسبه شد نتایج این تحقیق نشان داد که بیشترین افزایش در CN در تبدیل کاربری از جنگل با زیر اشکوب مرتع متوسط به جنگل با زیر اشکوب مرتع ضعیف است و بیشترین مقدار کاهش در نمایه نگهداشت خاک در تبدیل این کاربری رخ داده است. نقشه های پهنه بندی رواناب و حجم کل رواناب نشان داد که میزان تولید رواناب در طی بازه زمانی ۸۱ سال ۲ میلی متر افزایش یافته بطوریکه با کاهش درصد پوشش گیاهی عمق رواناب بصورت نمائی افزایشنشان می دهد