سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

وحید راهداری – عضو هیئت علمی دانشگاه زابل
سعیده ملکی نجف آبادی – پژوهشکده تالاب بین المللی هامون

چکیده:

دوره های مداوم خشکسالی و ترسالی جز تاریخ سیستان می باشد با بررسی آمار و اطلاعات موجود استفاده از تصاویر ماهواره ای می توان روند خشک شدن و آبگیری تالاب و به تبع آن تغییر ات در منابع زیستی را بررسی کرد تصاویر ماهواره ای منابع ثبت شده ای هستند که علاوه بر آنالیز آماری بوسیله آنالیز بصری نیز می تواند منطقه را در گذر زمان بررسی کند در سالهای مختلف گاهی فقط یک یا دو دریاچه از مجموعه دریاچه های سه گانه هامون خشک شده و لی هامون پوزک خشک نشده و گاهی هر سه دریاچه کاملا خشک شده است از آمارهای موجود مشخص می شود که جدی ترین خشکسالی ثبت شده در سال ۱۲۹۶ اتفاق افتاده است در این سال کل تالاب خشک شد خشکسالی های سالهای ۱۳۲۶ و ۱۳۵۰ را نیز می توان از جمله خشکسالی های بزرگ درمنطقه دانست در تمام مواردخشکسالی ها نیزارها در دوره دو ساله بعد از اتمام خشکسالی دوباره ترمیم می شدند