سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین همایش ملی عمران شهری

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمدرضا سهیلی – کارشناسی ارشد مهندسی ژئوتکنیک
جهانگیر خزایی – استادیار گروه مهندسی عمران دانشگاه رازی کرمانشاه

چکیده:

امروزهدر کشورهای ما ساختمان های فرسوده و بناهای تاریخی بسیاری وجود دارد که نیاز به پایدارسازی دارند افزایش ظرفیت باربری شالوده های این بناها در اولویت پایدارسازی قرار دارد استفاده از ریزشمع به عنوان یک المان باربر و تقویت کننده مشخصاتخاک می تواند موجب افزایش ظرفیت باربری شالوده می گردد دراین پژوهش ابتدا مروری بر ریزشمع ها تاریخچه ، روشهای اجرا، انجام گرفته و سپس به مطالعه عددی تاثیر افزودن ریزشمع ها برشالوده هایی که قبلا اجرا شده اند و هم اکنون نیاز به پایدارسازی دارند پرداخته می شوند تحلیل های عددی با استفاده از نرم افزار تفاضل محدوده FLAC3D صورتگرفته است محیط خاک بصورت پلاستیک با مدل موهر – کولمب و ریزشمع ها بصورت الاستیک در نظر گرفته شده اند براساس این مطالعه با افزودن ریزشمع ها به شالوده ها ظرفیت باربری آن ها افزایش محسوسی می یابد