سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سی و یکمین همایش علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

جواد نورعلیئی – مربی پژوهشی، گروه انرژی های نو، پژوهشگاه نیرو
محمد محمد زاده مقدم – دانش آموخته آارشناسی ارشد، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

چکیده:

پیرو افزایش جهانی قیمت حاملهای انرژی و سوخت های فسیلی، بهرهبرداری از منابع انرژی تجدیدپذیر از اهمیت بیشتری برخوردار شده است. یکی از انواع انرژی تجدیدپذیر، انرژی زمین گرمایی است آه از سیال داغ موجود در اعماق زمین بدست میآید. خوشبختانه در ایران نیز منابع این انرژی وجود داشته و میتوان با شناسایی آنها، زمینه استفاده از انرژی مذآور را در آشور فراهم نمود. بدین منظور از چندین سال قبل، پروژه های مختلفی در خصوص اآتشاف منابع زمین گرمایی آشور توسط سازمانها و مؤسسات گوناگون صورت پذیرفته و در در حال حاضر نیز در دست اقدام میباشد. مراحل اآتشافی منابع انرژی زمین گرمایی شامل مطالعات زمینشناسی، ژئوشیمیایی، ژئوفیزیکی و حفاری چاههای عمیق میباشد. یکی از روشهای متداول ژئوفیزیکی آه جهت شناسایی منابع انرژی زمینگرمایی بکار گرفته میشود، مغناطیسسنجی میباشد. در واقع، روشهای ژئوفیزیکی مغناطیس سنجی و گرانیسنجی از جمله اقتصادیترین روشهای ژئوفیزیکی هستند آه به منظور تهیه مدل اولیه ساختاری یک سیستم زمینگرمایی مورد استفاده قرار میگیرند. معمولاً در یک منطقه زمینگرمایی از روش مغناطیس سنجی برای تآمین اهداف زیر استفاده می شود: شناسایی توده های نفوذی مانند دایک و سیل، شناسایی پدیدههای ساختاری مانند گسلها و فروافتادگیهای سنگ بستر، شناسایی محدودههای دگرسان شده و شناسایی مخازن زمین گرمایی. در این مقاله با ارائه نمونه هایی از مطالعات مغناطیس سنجی مرتبط با پروژه های اکتشافی زمین- گرمایی در نقاط مختلف جهان، سعی شده است تا نقش این روش در اکتشاف منابع مذآور، به نحو مناسبی تبیین گردد.