سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی فناوریهای معدنکاری ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

معین ملامحمدی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد منابع آب، دانشگاه آزاد کرمان
احمد قربانی – استادیار دانشکده مهندسی معدن و متالورژی ، دانشگاه یزد

چکیده:

دشت توق در ۷۰ کیلومتری شهرستان رفسنجان با وسعت ۱۲۴۲۱ کیلومتر و ارتفاع ۱۳۰۰ تا ۳۴۴۳ متر گسترده است. این دشت از جنوب به ارتفاعات داوران، از مشرق به دشت رفسنجان و از جنوب و غرب به بدبخت کوه محدود است. این دشت از ابرفتهای دانه ریز تشکیل شده است و پادگانه های پست و مخروطه افکنه های جوان احاطه کرده است. سنگ کف این منطقه جنس فیلیش و با سن کرتاسه می باشد. استفاده وسیع از آبهای زیرزمینی طی سالهای اخیر باعث افت سطح ایستای گشته و از طرفی دیگر آبرفت دانه ریز و ناهمگن بوده و لذا سطح ایستای آب در مناطق مختلف بطور یکسان کاهش نیافته است. به منظور تخمین ناهمگنی ابرفت و نهایتاً یافتن مکان مناسبی برای حفاری چاه های بهره برداری مطالعات ژئوفیزیک در این منطقه صورت پذیرفت. با توجه به عمق زیاد آبهای زیر زمینی (بیشتر از ۱۵۰ متر)، مطالعات ژئوفیزیک صورت گرفته تا کنون (همانند دشت های دیگر کشور) با روش سونداژ مقاومت ویژه الکتریکی می باشد. با توجه به ناهمگن بودن (تعییرات جانبی) آبرفت و زمین شناسی منطقه، مطالعه از طریق سونداژ الکتریکی نتایج خوبی ارائه نداده است. در این پژوهش به امکان سنجی استفاده از روش توموگرافی دو بعدی الکتریکی به منظور مطالعه آبهای زیرزمینی منطقه پرداخته شد. تعداد ۱۵ سونداژ در ۲ پرفیل برداشت و تفسیر گردید. پروفیل توموگرافی دوبعدی الکتریکی بطول ۹۱۲ متر، با آرایش وتر و فاصله الکترودی ۴۸ متر صورت گرفت. برداشت توموگرافی ا لکتریکی به صورت دستی و بدون کابل هوشمند اجرا گردید. نتایج نشان داد که استفاده از روش توموگرافی الکتریکی در عمق زیاد امکان پذیر می باشد. برداشت پروفیل ۵ روز به طول انجامید استفاده از سیستمهای نیمه خودکار و خودکار این زمان را تا یک روز کاهش می دهد. عمق بررسی شده در این روش ۱۵۵ متر می باشد. استفاده از فواصل الکترودی بزرگتر و دستگاه با توان بالا امکان افزایش عمق تا ۳۰۰ متر را امکان پذیر می کند. انطباق بسیار خوبی بین نتایج سونداژ و توموگرافی مشاهده گردید.