سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش منطقه ای غذا و بیوتکنولوژی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

سهیلا افکار – دانشجوی دکتری رشته اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
قاسم کریم زاده – دانشیار گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربی

چکیده:

هزاران سال است که از گیاهان بعنوان منشأ دارو استفاده می شود. سازمان بهداشت جهانی تخمین زده امروزه بیش از ۸۰% مردم جهان هنوز از داروهای گیاهی استفاده می کنند. عمومی ترین ضد درد (آسپرین) عمدتاً ازSalixجنس بید) وSpiraea(از خانواده رز) و بعضی از با ارزش ترین عوامل ضد سرطان مثلvinblastine و paclitaxelمنحصراً از منابع گیاهی بدست آمده اند. ابزار بیوتکنولوژی برای افزایش و دستکاری ژنتیکی گیاهان دارویی از طریق تکنیک هایی مثل باززایی در محیط کشت درون شیشه ای و تراریخت کردن ژنتیکی مهم هستند. پیشرفت در کشت بافت همراه تکنیک های مهندسی ژنتیک بویژه تکنیک تراریخته کردن راه جدیدی برای تولید مقدار بالایی ترکیبات دارویی و سایر ترکیبات مفید فراهم کرده است. پلی پلوئیدی، باززایی درون شیشه ای از طریق کالوس، جنین زایی سوماتیکی و بکار بردن بیوراکتور روشهای برای به تولید تجاری رساندن متابولبت ثانویه هستند. تکنولوژی تراریخت کردن ژنتیکی ابزار مفیدی برای تولید گیاهانی با صفات مطلوب در بسیاری از محصولات می باشددستکاری مستقیم توالیDNA برای تغییر بیان ژن در گیاهان دارویی عرصه ای است که در حال گسترش است. کشت پروتوپلاست، استفاده از مارکر های ژنتیکی و انتفال ژن توسط آگروباکتریوم، تفنگ ژنی و الکتروپورشن روشهای هایی هستند که به دستکاری ژنتیکی گیاهان دارویی و افزایش متابولیت های ثانویه کمک می کنند