سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: بیستمین کنفرانس مهندسی برق ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

وحیده شنبدی – دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی کرمان،
احمد حکیمی – دانشگاه شهید باهنر کرمان
طاهر نیکنام – دانشگاه صنعتی شیراز

چکیده:

در طراحی مبدل های آنالوگ به دیجیتال دلتا سیگما، – ضرایب بهره ساختار، نسبت سیگنال به نویز مدولاتور را تعیین می کنند. بنابراین،انتخاب بهینه مقادیر ضرایب خیلی مهم می باشد. تمرکز این مقاله روی یافتن ضرایب بهینه یک مدولاتور مرتبه سوم CIFF و یک ساختار پشت سر هم مرتبه چهارم ۲ ۲ (، به منظور دستیابی به نسبت سیگنال به نویز مطلوب می باشد. بدین منظور، ضرایب بهینه را با استفاده از الگوریتم – ( های ژنتیک، بهینه سازی انبوه ذرات و تکامل تفاضلی بدست آورده و نتایج را با حالت بدون استفاده از الگوریتم های بهینه سازی مقایسه می کنیم. نتایج شبیه سازی نشان می دهد که در ساختار CIFF ، ضرایب بهره بدست آمده از الگوریتم ژنتیک، مقدار نسبت سیگنال به نویز مدولاتوررا ۲۱٫۶dB نسبت به مقدار بدست آمده از جعبه ابزار اسچریر افزایش می دهند و الگوریتم های بهینه سازی انبوه ذرات و تکامل تفاضلی، مقدار نسبت سیگنال به نویز را نسبت به الگوریتم ژنتیک ۴dB بهبود می بخشند. همچنین در ساختار پشت سر هم مرتبه چهارم، الگوریتم های بهینه سازی انبوه ذرات و تکامل تفاضلی با یافتن ضرایب بهینه، مقدار نسبت سیگنال به نویز را نسبت به الگوریتم ژنتیک، به ترتیب ۳٫۴dB و ۳٫۵dB بهبود می بخشند