سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمدحسن صادقی روش – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان
غلامرضا زهتابیان – استاددانشگاه تهران

چکیده:

باتوجه به اهمیت روزافزون مساله بیابان زایی و پیچدگی این فرایند لزوم دستیابی به توسعه پایدار فعالیت های بیابان زدایی ضروری به نظر می رسد دراین رابطه بررسی و رتبه بندی وضعیت موجود شاخصهای توسعه فرایند بیابان زدایی درنواحی مختلف یکی ازمهمترین اقدامات موردنیاز میب اشد که باتوجه به آن میتوان سیاست های بودجه بندی نیروی انسانی و غیره را تعیین نمود بنابراین مدل تحلیلی تاکسنومی عددی به منظور تعیین این رتبه بندی درسطح استان یزد درطی یک دوره پنج ساله ۱۳۸۶-۱۳۸۱ پیشنهاد شد این مدل با ساختار سلسله مراتبی به ارزیابی توسعه شهرستانها ازنظر شاخص های بیابان زدایی می پردازد و درانتها نتایج را به صورت نقشه های ارزیابی ارایه میدهد نتایج حاصله نشان میدهد که شهرستانهای یزد تفت مهریز و خاتم مشترکا با درجه توسعه یافتگی ۰/۸۹ ازنظر مجموع شاخصهای بیابان زدای دروضعیت نامناسبی می باشند وشهرستانهای صدوق بافق و طبس به ترتیب با درجه توسعه یافتگی ۰/۴۴و۰/۴۵ و ۰/۴۹ ازوضعیت مناسبی برخوردارند.