سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای اکوفیزیولوژی گیاهان زراعی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

فاطمه نورکی – دانش آموخته کارشناسی ارشد شناسایی و مبارزه با علف های هرز دانشگاه آزا
شاپور لرزاده – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
زهرا خدارحم پور – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر

چکیده:

به کارگیری موثرترین، روش کنترل علفهای هرز چه از نظر پایداری محیط زیست و چه از نظر افزایش عملکرد محصول زراعی وهمچنین مقاومت علفهای هرز به علفکشها ضروری است. بدین منظور آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۸ در منطقه عقیلی واقع در شمالشهرستان گتوند اجرا گردید. این آزمایش در قالب طرح کرت های خرد شده با پایه بلوکهای کامل تصادفی در ۴ تکرار انجام شد. رقم مورد استفاده ذرت سینگل کراس ۷۰۴ بود. ۳ سطح کولتیواسیون، یکبار،دوبار و بدون کولتیواسیون به عنوان عامل اصلی و کنترل علف های هرز با علف کش در ۴ سطح ( اکوئیپ، کروز، آترازین+ لاسو وشاهد) به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که بین تیمارها از نظر عملکرد اقتصادی ، بیولوژیکی و شاخص برداشت اختلاف معنیدار وجود داشت. نتایج آزمایش نشان داد که بیشترین کنترل علفهای هرز و به تعقیب آن بالاترین عملکرد به میزان ۱۵/۴۷تن در هکتار متعلق به تیمار کروز + یک بار کولتیواسیون و کمترین عملکرد به میزان ۱۰/۶۵تن در هکتار مربوط به تیمار آترازین+لاسو+یک بار کولتیواسیون بوده است.