سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

امیرحسین گندمکار – کارشناس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان خواف
حسین علی اکبری سلامی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید بهشتی تهران
سعید جاهدی پور – کارشناس ارشداداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان خراسان رضوی

چکیده:

امروزه پدیده بیابان زایی مساله ای مهم و جهانی است چرا که عوارض آن نه فقط ساکنان سرزمینهای خشک بلکه تقریبا همه ساکنان کره خاکی را شامل می شود به همین دلیل جهت ارزیابی و پهنه بندی بیابان زایی تاکنون تحقیقات زیادی درداخل و خارج کشور انجام شده که منجر به ارایه مدلها و روشهای مختلف شده است که یکی از جدیدترین این روشها توسط کمیسیون اروپا EC درپروژه ای تحت عنوان مدالوس MEDALUS انجام شده و درسال ۱۹۹۹ تحت عنوان ESA $ Environment Sensitivity Area ارایه شدها ست این روش دارای مزایای بیشتری نسبت به دیگر روشهای ارایه شده جهت ارزیابی بیابان زایی می باشد و آن دقت بیشتر این مدل جهت ارزیابی و تهیه نقشه بیابان زایی است دریان مدل با توجه به روش خاص وزن دادن به لایه ها استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی درتلفیق لایه هاف استفاده از میانگین هندسی به جای میانگین حسابی درمحاسبه شاخص ها و نقشه نهایی بیابان زایی علاوه برافزایش دقت و سرعت انجام آن درارزیابی و تهیه نقشه بیابان زایی خطای کارشناسی نیز وجود ندارد.