سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علی ظفر زاده – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی گرگان
بیژن بینا – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
مهناز نیک آیین – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
حسین موحدیان عطار – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

چکیده:

نیتریفیکاسیون جزئی فرایندی نوین می باشد که نیاز به یون نیتریت به عنوان سوبستر یا واسطه دارد. در این تحقیق ، این فرایند در راکتورهای بیوفیلمی با بستر متحرک حاوی آکنه های( KMT (k1 در مقیاس آزمایشگاهی مورد بررسی قرارگرفت. روش کار: در این سیستم ، از دو راکتور سری بصورت انوکسیک (R1 ) و هوازی (R2) بترتیب دارای حجم ۳/۵ و ۱۰ لیتر که در دمای ۲۸/۵ درجه سانتیگراد ریال ۸-۷=pH و mg/l 1-1/5=DO و نسبت برگشت داخلی ۳Q بصورت پیوسته استفاده شد . کلیه آزمایشات بر اساس کتاب استاندارد متد انجام شد. نسبت پرشدگی راکتورهای R1 و R2 با آکنه های k1 به ترتیب ۴۰و۵۰ درصد حجمی بود. آنالیز آماری داده ها با نرم افزار spss و excel انجام شد. نتایج : متوسط راندمان حذف نیتروژن کل (TN ) ، ازت آمونیاکی و کربن آلی (SCOD) به ترتیب برابر ۹۸/۲۳ و ۹۶/۷۵ و ۹۹/۴ درصد میانگین میزان نیتریفیکاسیون و دنیتریفیکاسیون ویژه در این سیستم به ترتیب معادل g NOx-N/kg.VSS.d 18 و ۴۹/۲ بدست آمد. این نتایج نشان داد که برای رسیدن به نیتریفیکاسیون جزئی پایدار با نسبت بالای NO2-N/NOx-N در حد ۸۰ تا ۸۵ درصد نیاز به بار گذاری بالای آمونیاک و اکسیژن محلول کمتر از ۱/۵ میلی گرم در لیتر در راکتور هوازی می باشد. نتیجه گیری : نتایج نشان داد که فرایند نیتریفیکاسیون جزئی دنتریفیکاسیون در سیستم MBBR بروش پیش دنتریفیکاسیون ، بدون برگشت لجن و بدون استفاده از منبع کربن خارجی ، دارای عملکرد فابل توجهی جهت تصفیه فاضلاب های دارای مقادیر زیاد ترکیبات ازته و آلی می باشند.