سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی پژوهشهای کاربردی منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی قنواتی فر – کارشناس ارشد مهندسی عمران-آب از دانشگاه شهید چمران اهواز
محمد محمودیان شوشتری – استاد گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

مدیریت کیفی سیستم های رودخانه ای به عنوان یکی از مهمترین چالش ها در تحلیل سیستم های منابع آب، در چنددهه گذشته مورد توجه پژوهشگران قرار داشته است. سازمان محیط زیست به عنوان مسئول حفاظت از منابع زیست محیطی می بایست پس از بررسی رودخانه و پارامترهای مختلف که در قدرت خودپالایی آن موثر هستند، ظرفیت نهایی پذیرش آلاینده های مختلف و در نتیجه میزان مجاز ورود هر کدام از این آلاینده ها را در هر مقطع از رودخانه تعیین نماید. در مرحله بعدی واحدهایی که آلاینده تولید می کنند، با توجه به محل قرار گیری آنها در طول رودخانه مجوز تخلیه دریافت می نمایند. از آنجا که ممکن است واحدهایی حضور داشته باشند که به دلایلی نیاز به استفاده از تمامی ظرفیت تخصیص داده شده را نداشته باشند و یا به دلیل در اختیار داشتن امکانات ویژه بتوانند آلاینده خود را با هزینه کمتری پالایش نمایند، می توانند مجوز استفاده نشده خود را به واحدهای دیگر بفروشند. در مطالعه حاضر به دلیل اهمیت فراوان در نظر گرفتن شرایط عدم ثبات بازار در بسیاری از زمان ها و نیز دقت مورد نیاز در پروژه، توابع هزینه تصفیه آلاینده ها به صورت غیر قطعی و به ازای درصدهای مختلف احتمال در نظر گرفته شده است. با این روش، تجارت مجوزها بر اساس نیاز و به صورت بهینه صورت می پذیرد. در اینجا برای بررسی بیشتر رودخانه کارون مورد تحلیل قرار گرفته و نتایج حاصل از تحقیق حاکی از آن است که اگر در برخی قسمتهای رودخانه، مقدار آلاینده ورودی از ظرفیت پذیرش بار آلودگی رودخانه کمتر باشد این روش تاثیر بسزایی در کاهش هزینه های تصفیه خواهد داشت و می توان به ازای هر درصد اطمینان دلخواه مقدار این صرفه جویی را به دست آورد