در تحقیق حاضر، عامل نگرش فرد به رشته دندانپزشکی در هر دو گروه در رتبه چهارم قرار گرفته است . در صورتی که در تحقیقات  مشابه جزو عوامل اولیه نبوده و در رتبه های کم اهمیت آمده است (١٧ و ١٨). در توجیه این قضیه می توان به تفاوت جامعه آماری و نبود برنامه ریزی جامع جهت اشتغال و نداشتن احساس امنیت شغلی در کشور ما در مقایسه با کشورهای خارجی اشاره کرد.

نگرانی در مورد سلامت جسمی و آسیبهای شغلی ناشی از دندانپزشکی باعث ایجاد استرس در این مورد شده است . لازم به ذکر است که در تحقیقات مشابه عواملی نظیر ترس از عقب افتادن و مردود شدن و ترس از ناتوانی در فراگیری مهارتهای عملی و اتمام دوره تحصیلی از موارد مهم استرس زا برای دانشجویان تلقی می شد (١٩).

در تحقیق حاضر این عوامل برای دانشجویان چندان استرس زا نبود که شاید به دلیل سخت گیری بیشتر دانشکده های خارجی در این مورد باشد.درباره جنسیت ، رابطه معنی دار آماری یافت شد که این خود نشان می دهد جنس مؤنث نسبت به مذکر از استرس بیشتر و سلامت روانی کمتری برخوردار است . همانطور که ذکر شد در دختران مقطع اول ، سه رتبه اول عوامل استرس زا به ترتیب مربوط به اساتید و مسؤولین ، کارآیی دانشجو و نگرش فرد به دندانپزشکی قرار داشت .