سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی کارآفرینی، تعاون، جهاد اقتصادی

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

زهره برزگری – سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان
محسن زمانی – دکتری مهندسی توسعه، سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان ا

چکیده:

همچنان که کارآفرینی در حوزه کسب و کار نقش های کلیدی و محوری خود را ایفا می کرد، به مرور وارد سایر حوزه ها شد و واژه های جدیدی به تدریج وارد ادبیات کارآفرینی گردید. همان طوری که میخائیل بل پیشنهاد کرد یک نسل جدید از کارآفرین در ردیف مشاغل قرار گرفته است که ترکیب محیط زیست گرایی با روحیه کارآفرینی با پتانسیل حرکت به سمت شناسایی کردن جامعه اکولوژیک می باشد. نوع جدید کارآفرینی که با عنوان کارآفرین سبز یا کارآفرین زیست محیطی بیان می شود مفهوم کسب وکارها را با آگاهی از پایداری و سایر اصول مسلم نهضت زیست محیطی ترکیب کرده است.کارآفرینی زیست محیطی به معنی کسی است که با حفظ محیط زیست و ترجیح دادن آن به منافع شخصی، رفتاری کارآفرینانه و امروزه،سازمان ها و نهادهای مختلفی، اقدام به شناسایی، معرفی و تشویق آن می کنند. کارآفرین سبز همزمان با تعقیب پتانسیل های موجود در بازار و پذیرش ریسک کسب و کارهای موفق خود را ملزم به رعایت اصول زیست محیطی می داند. بنگاه های اقتصادی سبز می توانند به وسیله کار با دولت های محلی و ملی که نیاز مدام به کالا و خدمات سازگار با محیط زیست دارند، به بازار دسترسی پیداکنند. به علاوه برای ایجاد کارآفرین با فرصت هایی برای ساختن مشاغل بی خطر زیست محیطی، بنگاه های اقتصادی سبز ارتباط میان اقتصاد، اجتماع و ارزش های زیست محیطی را افزایش می دهند. از این طریق کارآفرینی سبز به سرعت توسعه پایدار اقتصادی جوامع را قدرت می دهد. این مقاله ضمن بیان انواع کارآفرینی سبز، ویژگی ها و تفاوت های آنها را مورد بررسی قرار می دهد. همچنین چالش های موجود در ایجاد کارآفرینی زیست محیطی را بررسی کرده و بیان می کندکه یکی از چالش های خاص جامعه این است که ایجاد زیرساخت مناسب برای حمایت از ابداعات وکارآفرینی نیازمند مجموعه مهارت های جدید و بازنگری برنامه های توسعه اقتصادی موجود می باشد. از استراتژی های دولتی برای توسعه کارآفرینی سبز، تغییر انگیزه های مالیاتی (پاداش برای توسعه بنگاه های سبز و تنبیه برای استفاده غیر منطقی از منابع طبیعی)، توسعه خلاقیت و انگیزه کارآفرینی سبز در استانداردهای مدیریت بخش دولتی، استفاده از کارآفرینی زیست محیطی به عنوان یک ارزش و سرمایه اجتماعی، اجباری شدن بازرسی زیست محیطی، ابلاغ دستورالعمل های مرتبط با فعالیت های زیست محیطی، اجباری شدن برچسب ها، استقرار سیستم مدیریت زیست محیطی و بازنگری در قوانین به منظور تعهد بنگاه ها در قبال نتایج بنگاه های اقتصادی ناپایدار می باشد.