سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی کارآفرینی، تعاون، جهاد اقتصادی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمدحسین یارمحمدیان – دانشیار، رییس مرکز تحقیقات مدیریت و سلامت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
الهام هانی – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی واح
ناهید سرلک – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی واح
لیلا حق نظری – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی واح

چکیده:

کارآفرینی به عنوان پدیده ای نو ظهور، به تازگی در محافل علمی ایران مطرح شده است. احیای تحقیقات و عملیات کارآفرینی در دنیا به دهه ۱۹۸۰ میلادی باز می گردد که آن راانقلاب کارآفرینانهنام گذاری کرده اند. جان تامپسون معتقد است رفتار کارآفرینانه نیازی فراگیر وضروری برای تمامی سازمان ها (دولتی، خصوصی، داوطلبانه و غیره) با هر اندازه ( بزرگ، متوسط و کوچک) است. کارآفرینی اجتماعی به عنوان مقوله ای متفاوت از دیگر اشکال کارآفرینی، به طور نسبی در ارتفای ارزش های اجتماعی و توسعه در مقابل کسب ارزش اقتصادی ارجحیت بیشتری را کسب نموده است. روش مورد استفاده به صورت کتابخانه ای و مروری می باشد. در این مقاله دیدگاهی از علم کارآفرینی، تحت عنوان کارآفرینی اجتماعی را به عنوان یک فرآیند که تغییر اجتماعی را تسریع می کند، مطرح شده است. بر این اساس سعی شده است تا با ارائه تعاریفی از کارآفرینی اجتماعی و ویژگی های کارآفرینان اجتماعی، مفهوم و معنای کار آفرینی اجتماعی، عناصر کار آفرینی، سازمانهای کار آفرینی اجتماعی و معرفی عواملی که برای موفقیت در آن ضروری هستند، گامی در جهت شناساندن بهتر این مقوله بردارد.