سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

زهرا گودرزی – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی اقتصادی از دانشگاه پیام نور مرکز تهر
سید جواد مقدسی – دکتری زمین شناسی اقتصادی، عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور تهران

چکیده:

کانی سازی پلی متال لک در استان قزوین و ۳۶ کیلومتری جنوب غرب بوئین زهرا، در کمربند آتشفشانی ارومیه – دختر و در بخش غربی زون ایران مرکزی قرار دارد. براساس شواهد صحرایی و مطالعات سنگ شناسی، قدیمی ترین رخنمون های گستره مورد مطالعه را سنگهای آذرآواری – آتشفشانی ائوسن تشکیل می دهند.. کانه سازی در منطقه به دو شکل هیپوژن گرمابی شامل گالن، اسفالریت، پیریت، کالکوپیریت و مگنتیت وکانه سازی سوپرژن شامل سروزیت، بورنیت، اکسیدها و هیدروکسیدهای ثانویه آهن (هماتیت و گوتیت) روی داده است.. بارزترین سیماهای بافتی درمنطقه شامل بافتهای کلوفرم، افشان، نواری، جزیره ای، برشی و جانشینی ( بافت ثانویه وحاصل دگرسانی ) می باشد. همراه با کانه زایی رگه ای، زونهای دگرسانی سریسیتی، آرژیلیکی، کائولینیتی، سیلیسی تحت کنترل فرآیندهای زمین ساختی و دگرسانی گرمابی تشکیل شده است. میانبارهای سیال کانی سازی پلی متال لک شامل میانبارهای دو فازی مایع – گاز (LV) و تک فاز مایع (L)، دمای یکنواختی آنها درگستره بین ۲۸۰ درجه سانتیگراد – ۱۶۰ درجه سانتیگراد و میزان شوری آنها بین ۱۶/۳۵wt%NaCl -0/7 می کند. شواهد ارائه شده در این مقاله نشان می دهد که کانه سازی مورد مطالعه از نوع اپی ترمال نوع سولفیداسیون پایین است.