پیشنهادی را به کار می گیرند که نسبت به حوادث در حال تغییر، انعطاف پذیرتر و پاسخگوتر می باشند. در اصل ، این طرزکارها همان طرح ریزی عمدی موازی هستند.

در کنار این فرایندها، بایستی طرح هایی نیز برای پشتیبانی وجود داشته باشد. این طرح های پشتیبانی به صورت وظیفه ای توسط فرماندهان ، فرماندهان نیروی مشترک فرمانبردار یا فرماندهان مولفه ای در حمایت از طرح های عمدی آماده می شوند. فرماندهان پشتیبانی شده از این طرح ها استفاده می کنند.

و در نهایت , دستورالعمل های عملیاتی (OPORD) براساس طرزکارهای مشترک در قالب تجویزی و در طی طرح ریزی اقدام بحرانی آماده می شوند. این دستورالعمل ها، به شکل بخشنامه از یک فرمانده به فرماندهان تحت امرش و به منظور تاثیرگذاری در اجرای هماهنگ یک عملیات صادر می شود [۹].

سازماندهی طرح ریزی مشترک

بسیج , فرایندی است که نیروهای مسلح یا بخشی از آنها به وضعیت آمادگی جنگ یا دیگر اضطرارهای ملی آورده می شوند. بسیج ممکن است به دلیل وابستگی به تهدید برای مقابله به مثل ، از افزایش نیروی انسانی فعال تا طیف وسیع درگیری منابع اقتصادی ، سیاسی و صنعتی ملی را دربرگیرد.

فعالیت های طرح ریزی و اجرای بسیج ، ابتدا توسط خدمات و دپارتمان نظامی انجام می شوند. هرچندکه طرح ریزی عملیاتی برای پیشامدهای احتمالی اصلی ، شدیدا بر بسیج به موقع قابلیت ها و نیروهای ضروری متکی است . رییس فرمانده مشترک ستاد، انجمن طرح ریزی و اجرای مشترک (JPEC) را برای طرح ریزی عملیات مشترک سازماندهی می کند که این کار با ایجاد ارتباط فرماندهی پشتیبانی شده و پشتیبانی از آن ، بین فرماندهان انجام می شود.