سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی نظارت قضایی و حقوق شهروندی در نظام جمهوری اسلامی ایران

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

جعفر رستمی – کارشناس ارشد حقوق جزا

چکیده:

نظارت درلغت نظر کردن ونگریستن به چیزی مراقبت تحت نظر دیده بانی و نیز حراست معنا شده است دراصطلاح به معنای مراقبت از اجرای عملیات سازمان برای رسیدن به اهداف تعیین شده است به عبارت دیگر نظارت ضمانت اجرای برنامه برای رسیدن به هدف است نظارت را ازجهات مختلف می توان طبقه بندی نمود موضوع نظارت را میتوان هم به اعتبار ماهیت نظارت براین اساس که نظارت اداری است یا قضایی و … به اعتبار نهاد یا سازمان نظارتی مشتمل برنهادهاینظارتی درسه قوه مقننه مجریه و قضائیه و نیز بررسی سازمان یا نهاد و یا اشخاص موضوع نظارت و غیره انجام داد نظارت را از نظر ماهیت می توان شامل نظارت همگانی نظارت سیاسی نظارت قضایی نظارت اداری و نظارت سازمانی دانست مراد از نظارت قضایی نظارتی است که از سوی قوه قضایی اعمال میگردد بخشی ازاین نظارت ها نیاز به طرح دعوی ندارند مانند بازرسی های سازمان بازرسی کل کشور اما بخش دیگری ازنظارت قوه قضای درواقع نتایج غیرمستقیم رسیدگی به پرونده های قضایی است که مثال بارز ان دیوان عدالت اداری است از ماده واحده قانون احترام به آزادیهای مشروع و حفظ حقوق شهروندی ۱۳۸۳ و دستورالعمل ا جرایی می توان ۸ ویژی نظام کارامد نظارتی و نهاد نظارت برحقوق شهروندی را استنباط کرد که عبارت است از نظارت اصلاح گر نظارت مثبت نگر نظارت عینیت گرا نظارت سازمان گرا نظارت واقع گرا نظارت غایت نگر نظارت فرهنگ مدار و نظارت کل گرا .