امروزه رشد سریع جمعیت ازیک طرف و متعاقب آن تقاضا برای استفاده از مسکن و از طرف دیگر رشد مصرف انرژی که متعاقب آن کاهش انرژی های فسیلی در سطح جهان و افزایش قیمت آن را در پی داشته است . وجود این مشکلات باعث توجه دست اندرکاران صنعت ساختمان به استفاده از انرژی های پر ارزش طبیعی همچون (آب ، خاک ، باد، خورشید) شده است . لازم ه ب ذکر است که بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان صورت نخواهد گرفت ،مگر آنکه در کنار استفاده از انرژی های پاک استفاده از تکنولوژی های نوین ساختمانی را نیز داشته باشیم . ساختمان هایی که هر دو جنبه استفاده از انرژی های طبیعی و مصالح و تکنولوژی های نوین ساختمانی را با هم در نظر می گیرند به عنوان ساختمان های سبز معروف شده اند، که به عنوان ساختمان های سازگار با محیط زیست محسوب می شوند. مشکل اصلی در کشور ما این است که هنوز هیچ مرجعی به عنوان مرجع رسمی برای رتبه بندی ساختمان ها با محیط زیست وجود ندارد . سیستم رتبه بندی ساختمان های سبز LEED ، که اولین بار در سال ١٩٩٨ در آمریکا ارائ ه گردید می تواند به عنوان مبنایی برای ارزیابی ساختمان های سبز مورد استفاده قرار گیرد.

ساختمان های سبز این گواهینامه تمامی انواع ساختمان هارا مورد بررسی و ارزیابی قرار می دهد و می تواند برای تمام انواع ساختمان ها شامل ساخت و سازهای جدید و همچنین نوسازی های کلی ساختمان های موجود، فضای تجاری ، هسته یا پوسته یک ساختمان ، مدرسه یا منزل استفاده شود. البته این گواهینامه برای واحدهای همسایگی ، فضاهای بهداشتی و خرده فروشی ها نیز در چند پروژه در حال آزمایش شدن است . [١]

استفاده از این مرجع امتیاز دهی بدون در نظر گرفتن چالش های پیش روی آن ممکن است باعث پیچیده تر شدن مسئله ساختمان های سبز در ایران شود. در پایان نیز باید متذکر شد که استانداردهای مشابه یک پیشنهاد نیست ؛ بلکه یک وظیفه انکار نشدنی بر دوش معماران است .[٢ ] تا هم مشکل تق اضای روز افزون برای مسکن را پاسخگو باشیم و هم مسئله انرژی در ساختمان ها را مرتفع نماییم .