سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مهدی عالی پور اردی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست دانشگاه تهران
بابک توکلی – عضو هیات علمی گروه محیط زیست دانشگاه گیلان
فاطمه جهانی شکیب – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست دانشگاه تهران

چکیده:

فناوری نانو می تواند در همه سطوح در دانشهای مختلف کاربرد داشته باشد. توانایی بی نظیر ساختن ترکیب های جدید در مقیاس اتمی هم اکنون باعث تولید مواد جدید و ابزارهایی با پتانسیل کاربردی بالا در همه رشته گردیده است. در محیط زیست فناوری نانو می تواند در کاهش و حذف مواد آلاینده و مضر از محیط زیست و ایجاد مواد سبز کاربرد داشته باشد. حضور مواد مختلف از مواد حاصل از فناوری نانو می تواند در تولیدات مختلف کارخانجات در جهت حفظ انرژی و جذب انرژیهای پایدار همچون خورشیدی موثر باشند در حالی که همین مواد می توانند باعث ایجاد سرطانهای پوستی، تخریب DNA و تاثیر بر روی ریه و شش ها گردند. در این مقاله سعی شده تا با بررسی مقالات و منابع مختلف در خصوص فواید و مضرات استفاده از نانوتکنولوژی در محیط زیست، برای استفاده بهتر از نانو تکنولوژی برای آینده در کشور تحلیل و پیشنهادهایی ارائه شود. این مطالعه نشان داد که نانو ذرات مهندسی شده رها گردیده در محیط زیست می تواند بزرگترین خطر نانو ذرات بر سلامتی باشد. مکانیسم های دفاعی در موجودات به خصوص در انسانها به احتمال زیاد در مقابل این نوع از نانو ذرات ها به دلیل دارا بودن مواد جدید، ناکارآمد هستند. بنابراین اندازه گیری، کنترل انتشار نانو ذرات های مهندسی شده و درنهایت کم کردن ورود و رها سازی آنها در محیط زیست به عنوان راهکار اصلی می تواند مطرح گردد.