سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

آذر تاجور – کارشناس ارشد مدیریت آموزشی و معاون پرورشی
سعید پور طهماسبی – کارشناس مشاوره و راهنمایی، دبیر آموزش و پرورش شهرستان بیله سوار
سید محمد سید کلان – کارشناس ارشد مدیریت آموزشی ، دبیر آموزش و پرورش شهرستان اسلامشهر

چکیده:

کمسیون بین المللی آموزش و پرورش برای قرن بیست و یکم تصریح می کند هیچ اصلاحی نمی تواند بدون همکاری و مشارکت فعال معلمان موفق شود. در این راستا برنامه درسی از جمله مواردی می باشد که جهت اعمال بهبود تغییرات در نظام تربیت معلم به عمل می آید.چرا که برنامه درسی عبارت از کلیه فعالیت هایی که فراگیر باید در مدرسه انجام دهد تا دانش ها و مهارتها و نگرش های لازم را برای یک زندگی موفق بزرگسالی در یک جامعه خاص به دست آورد .همچنین مشخص است که نم یتوان ویژگی های بنیادین یک معلم خوب را در قالب لیستی از صلاحی تها بیان کرد و آن را مبنای آموزش معلمان قرار داد. برای مشخص کردن کیفیت های بنیادین یک معلم خوب، الگوی و چشم انداز ذیل پیشنهاد می شود: این الگو دارای شش سطح است و این سطوح بر همدیگر دارای تاثیر متقابل هستند. به ترتیب از بیرون به درون این سطوح عبارتند از: ۱- سطح شرایط محیطی، ۲- سطح رفتارهای معلم، ۳- سطح صلاحیتهای معلم، ۴- سطح اعتقادهای معلم، ۵- سطح هویت حرفه ای معلم و ۶ – سطح رسالت معلم. استاندارد های معلم خوب : – -۱ معلم خوب آموزش را طراحی وبرنامه ریزی می کند. ۲ -فضای یادگیری را ایجاد وآن را حفظ می کند ۳ آموزش را اجرا واداره می کند. ۴ -نتایج یادگیری را سنجیده بیان می کند. در این راستا حداقل برنامه درسی تربیت معلم، چنین است که این قابلیت بالقوه را دارد که موجب خودآگاهی دانشجو معلمان نسبت به پیشفرض و اعتقادشان درباره خویشتن،اهداف شخصی، رسالت معلم، مسائل تعلیم وتربیت شود؛ این اعتقادها را مورد نقد و ارزیابی قرار دهد؛ دیدگاههایی معقول ومقبول به دانشجو معلمان عرضه کند و از این طریق بر رفتار و عملکرد آموزشی و تربیتی آنها تاثیر مثبت و سازنده بگذارد.