سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

ندا حسن پور – کارشناسی ارشد زمین شناسی زیست محیطی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
احمد عباس نژاد –
شهباز رادفر –
حسن دادالهی –

چکیده:

بالا آمدن سطح آب زیرزمینی شهر کرمان، از یک طرف به ویژگی های زمین شناسی دشت کرمان و نهشته های زیر آن مربوط است و از طرف دیگر مربوط به رشد چشمگیر جمعیت، توسعه شهر و رفتارهای انسان با محیط زیست است. سطح آب زیرزمینی شهر کرمان طی مدت ۲۰ سال گذشته حداقل به میزان ۱۵ متر بالا آمده است. در حال حاضر سطح برخورد به آب زیرزمینی، در قسمت عمده شهر از ۵ تا ۲۰ متر تغییر می کند و حتی در بعضی نقاط سطح برخورد آب کمتر از ۴ متر رسیده و سبب آبگرفتگی زیرزمین برخی ساختمان ها شده است. به طور کلی خاک شهر کرمان جز خاک های مسئله دار است. دانه ریز و رسی بودن خاک زیرشهر و خصوصیات ژئوتکنیکی متفاوت خاک، در تعامل با بالا آمدن سطح آب زیرزمینی عاملی جهت اشباع شدن، تحریک و تغییر خصوصیات این خاک ها است که احتمال وقوع پدیده هایی مثل واگرایی، روانگرایی، تورم و رمبندگی را میسر میسازد. بالا آمدن سطح آب زیرزمینی از طریق افزایش پتانسیل خوردگی فولاد، صعود موئینه آب به فنداسیون ساختمان ها و گسترش رشد موریانه مقاومت ساختمان ها را کاهش می دهد. تشدید امواج لرزه ایی، نشست زمین، انتشار گازها و زمین لغزه از دیگر پیامدهای بالا آمدن سطح آب زیرزمینی است. این پدیده ها ممکن است آسیب های جدی را به ساختمان ها و سازه های زیر سطحی شهری وارد کند، مواردی از این آسیب ها در سطح شهر کرمان مشاهده شده است