سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی معماری، عمران و توسعه کالبدی
تعداد صفحات: ۸
نویسنده(ها):
مصطفی هداوند میرزایی – عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور تهران

چکیده:
ایران یکی از ثروتمندترین کشورهای دنیاست که علاوه بر داشتن نفت، سرمایه بزرگ علمی و انسانی نیز دارد. ایران ازنظر جمعیت شناسی هفدهمین کشور دنیا و از نظر علمی جایگاه شانزدهم را دارد، اما تصویر توسعه در بخش شهرسازیو معماری شرایط دلپذیر و قابل قبولی را نشان نمی دهد. این مقاله در پی پرداختن به این موضوع، و بررسی برخی ازجوانب مختلف و کلیدی آن، چالش ها و موانع رودررو و راهبردهای احتمالی برای برون رفت از شرایط موجود است.روش تحقیق در این مقاله توصیفی تحلیلی – است. در این پژوهش، وهله اول تمامی منابع و اسناد اولیه و ثانویه مرتبطبا وضعیت شهرسازی گردآوری و مرور گردید و سپس با استنتاج مهمترین متون، به بررسی و تحلیل مطالب گردآوریشده هم سو با هدف مقاله پرداخته شده است. نتایج این بررسی نشان میدهد که اصلیترین موانع پیشروی شهرسازیایرانی اسلامی در – کشور به نظام برنامه ریزی آن برمیگردد. تمرکزگرایی، بخشی نگری، فقدان فرهنگ برنامه ریزی درسطوح مدیریتی، فقدان بسترهای قانونی، وابستگی به درآمدهای نفتی، نقصان منابع داده و اطلاعات، ضعف برنامه ها وکمبود نیروی متخصص در نظام برنامه ریزی از جمله ویژگی های این نظام برنامه ریزی بوده است. به علاوه، فقدان رویکردحکمروایی خوب شهری و همچنین عدم درک و یا درک ضعیف از اهمیت و ضرورت آن در برقراری نظام مطلوبمدیریت و برنامه ریزی، این کمبودها را تشدید کرده است.