سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش تخصصی توسعه کشاورزی استانهای شمالغرب کشور

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

مهرداد پویا – دانشجوی دکتری توسعه سیستمی
بهنام طهماسب پور – کارشناس ارشد اصلاح نباتات

چکیده:

کشور پهناور ایران یک کشور خشک و نیمه خشک محسوب می شود که اکثرنقاط آن با کم آبی برای کشاورزی مواجه است به نحوی که متوسط بارندگی سالانه درکشورمان حدود ۲۵۰ میلی متر یعنی ۳۰ درصد متوسط بارندگی کره زمین می باشد درزمینه مصرف آب درکشور به ویژه در بخش کشاورزی ما با چهار چالش عمده مواجه هستیم چالش اول اینکه همین مقدار بارندگی بنا بهدلایل مختلف جغرافیایی و اقلیمی به صورت پراکنده و نامتعادل توزیع شده است دوم آنکه حدود ۷۰ درصد حجم نزولات جوی سالانه از طریق تبخیر رودخانه ها و ازدسترس ما خارج می شود سوم اینکه مصرف آب دربخش کشاورزی ایران حدود ۲۰ درصد بالاتر از میانگین جهانی می باشد و چهارم آنکه بازدهی آبیاری درکشاورزی ایران حدود ۳۵ درصد است و ۶۵درصد از آب استحصالی به هدر می رود با توجه به اینکه آب عمدتا میزان به کارگیری از سایر عوامل تولید را نیز مشخص می کند می توان گفت این عامل مهمترین عامل تولید کشاورزی است این قماله یک مطالعه کتابخانه ایست که سعی دارد ضمن یادآوری اهمیت بهره برداری بهینه از مهمترین عامل تولید دربخش کشاورزی تجربیات یکی از کشورهای پیشرو درمدیریت منابع آب یعنی استرالیا را معرف نماید.