سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

فریبرز رحیم نیا – استادیار گروه مدیریت دانشگاه فردوسی مشهد
الهام بهپور – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت تحول دانشگاه فردوسی مشهد
نسترن قره باغی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت تحول دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

تغییرات پیچیده در جامعه ی جهانی دست اندرکاران جوامع را وا می دارد تا برنامه هایی را ارائه کنند تا با شرای طمعاصر تناسب بیشتری داشته باشد لذا در دهه های پایانی قرن بیستم بحران برنامه ریزی شهری د ر اکثر نقاش جهان ابعاد گستردها ی پیدا کرد چنین تحولاتی موجبات تغییر برخورد با شهر از شیوه ایستا به روشی پویا شد و برنامه ریزی استراتژیک به ابزاری نیرومند برای مدیران شهری به منظور ساماندهی شهرها مبدل گشت امروزه توجه به برنامه ریزی استراتژیک در موفقیت برنامه های کلان شهری غیرقابل انکار است و از آنجایی که این نوع برنامه ریزی با چالشهای متعددی روبرو می شود شناخت این تگناها جهت دستیابی به الگوی موفق برنامه ریزی شهری ضروری به نظر می رسد فقدان رویکرد برنامه ریزی استراتژیک شهری دقیق و مناسب تدوین برناامه های غیرواقع بینانه فقدان اجماع میان تصمیم گیران و نیز عدم تناسب استراتژی های تدوین شده با برنامه های بالا دستی در برنامه های توسعه شهری ازجمله مهمترین چالشها دراین زمینه است.