سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: نخستین همایش ملی ادبیات فارسی و پژوهشهای میان رشته ای

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

آمنه تاک – کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی

چکیده:

از مهمترین فواید شناخت موسیقی شعر ، دریافت آهنگ کلام و شناخت اهمیت آن در القای مفهوم و آشکار ساختن عواطف شاعر و آشنایی با موسیقی از جان بر آمده ی اوست. همان چیزی که خواننده درک کرده و تحت تاثیر آن قرار می گیرد. درک موسیقی متن شعر تنها از راه شنیدن اصوات همگون و هماهنگ ، تکرار ریتم و آهنگ خاص امکان پذیر نیست ، گاهی موسیقی ایجاد شده در یک قطعه شعر تا حد زیادی مرهون الفاظ است؛ الفاظی که بیشتر در محور هم نشینی بررسی می شود . در زنجیره ی گفتار، ارتباط آوایی و تقابل کلمه با کلمات پس و پیش خود از یک سو وهماهنگی صوتی واج ها و گزینش مناسب آنها از سوی دیگر ، موسیقی درونی شعر را می سازد. در این مقاله با رویکرد زیباشناسی به تبیین نقش موسیقی حاصل از تکرار، تناسب و تجانس واج ها و واژگان پرداخته و به این نتیجه رسیده ایم که اصوات خارج از معنا و مفهوم و تنها با تکیه بر نقش آوایی – هارمونی خود موسیق ی سازند و از سوی دیگر شاعر به برکت پیوند موسیقی و شعرتوانسته است به القای مفهوم مورد نظر خود دستیابد.