سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهراله رخشانی مهر – دانشجوی دکتری سازه دانشگاه فردوسی مشهد
محمدرضا اصفهانی – استاد گروه عمران دانشگاه فردوسی مشهد
بنت الهدی سازگاران – دانشجوی دکتری سازه
سیدمحمدامین خوانیکی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

بتن فوق توانمندUHPC)با مقاومت فشاری بیش ازMPa130 و سایر مشخصات ویژه، یک ماده سیمانی جدید است که می تواند کاربردهای موثری در ساخت سازه های بتنی نوین داشته باشد. یکی از اصلی ترین کاربردهای این نوع بتن ویژه، اتصال قطعات در ساز ههای پیش ساخته، به خصوص عرشه پل ها است. با توجه به مقاومت فشاری بسیار بالای بتن فو قتوانمند و ویژگی های دیگر آن چون جمع شدگی کم، این ماده می تواند مصالح خوبی جهت استفاده در درزهای بین اعضای پیش ساخته باشد. اما هنوز مطالعات کمی درمورد رفتار این نوع بتن انجام شده است. در این مقاله، موضوع پیوستگی بین بتن فوق توانمند و آرماتور معمولی مورد بررسی قرار گرفته است. به این منظور، تعدادی آزمایشPullout برروی نمونه های بتن فوق توانمند با آرماتور آجدار فولادی انجام و عوامل موثر بر تنش پیوستگی بررسی شده است