سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محسن مغربی – دانش آموخته مهندسی عمران، گرایش آب، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

پیچانرود ها در شکل ظاهری ترکیبی از سری پیچ های متوالی است که توسط مسیر های مستقیم و کوتاه به یکدیگرمتصل می گردند. بواسطه شیب کم، پتانسیل حمل رسوب در این نوع از رودخانه ها کم بوده و بار رسوبی در ایننوع رودخانه ها عموما متشکل از مواد ریز دانه می باشد. از این رو روند تغییرات در آن ها تدریجی و مشخص بوده و رودخانه ها نسبتاً پایدار می باشند. به منظور تخمین میزان پیش بینی این نوع از رودخانه ها روابط تجربی متعددیاز سوی محققین مختلف ارائه شده است. در این مقاله به بررسی اعتبار روابط های تجربی هوک ( ۱۹۸۰ )، برایس ۱۹۸۲ )، نانسون ( ۱۹۸۳ ) و ادگارد ( ۱۹۸۷ ) در رودخانه ی کارون و بازه ی سید شریف حد فاصل سال های ۱۳۷۵ الی )۱۳۸۱ پرداخته شده است. در نهایت نتایج حاصل از روابط تجربی با مقدار متوسط مهاجرت رودخانه کارون در بازه ی سید شریف مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد که نتایج روش های ادگارد ( ۱۹۸۷ ) و برایس ( ۱۹۸۲ ) دارای درصد خطای کمتری در پیش بینی مهاجرت رودخانه ای می باشد