سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مصطفی یگانه فرد – دانش آموخته مهندسیعمران
محمدصادق پوربهی – دانش آموخته مهندس یعمران
عمران احمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد

چکیده:

سیل همواره به عنوان یکی ازجدی ترین مخاطرات طبیعی به شمار رفته است و درصدر فهرست عوامل تهدید کننده حیات جمعی قرار داردبا رشد فزاینده محیطهای شهری و تغییر کاربری های بخشهای عمده ای از مناطق که باعث از بین رفتن پوشش گیاهی کاهش نفوذپذیری کوتاه شدن زمان تمرکز و تغییر عوامل دیگر تشدید کنده شدت سیلاب می شود آسیب پذیری شهر و مناطق دربرابر سیلاب افزایشیافته است یک یا زاهداف اصلی و ماموریت های خاص بخشهای مدیریت بحران افزایش سطح ایمنی و کاهش خطرپذیری یک محدوده دربرابر مخاطرات محتمل نظیر سیلاب است دراین راستا پیش بینی و تخمین هرچه دقیق تر مقادیر پیک سیلاب که امروزه به عنوان یکی از پیش نیازهای طرح های توسعه حوزه های آبریز درجوامع مختلف به شمار می رود می تواند درتعیین نحوه بهره برداری از سازه های کنترل سیل و مقابله با آن و درنتیجه کاهش خسارت آن بسیار موثر باشد دراین مقاله با استفاده از قابلیت مدلهای شبکه عصبی مصنوعی و اعمال روشهایی به منظور افزایش دقت درتخمین جریانهای بزرگ و پیک سیلابی سعی شده است کاهش خطای مدیریت کنترل سیل و خسارت های وارده با پیش بینی دقیقتر میسر شود این روشها شامل بکارگیری روشی آماری و استفاده از معیاری که خطای شبکه را در تخمین مقادیر بزرگ می سنجد است.