سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

آیدا کراهم – کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی ، گروه روانشناسی ، دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد شیراز ،فارس ،ایران
قاسم نظیری – دکتری روانشناسی بالینی،استادیار دانشگاه آزاداسلامی ،واحد شیراز، فارس، ایران
مریم مجد – کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی ،گروه روانشناسی ،دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد شیراز ،فارس ،ایران

چکیده:

هدف از مطالعه پژوهش پیش بینی بهزیستی روانشناختی بر اساس سازگاری اجتماعی دانشجویان دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد شهر شیراز بود. این پژوهش یک مطالعه توصیفی- همبستگی بود که جامعه آماری آن را کلیه دانشجویان دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد واحد شیراز در سال ۱۳۹۳ تشکیل دادند و تعداد آنها ۱۸۵۷ نفر بود. حجم نمونه پژوهش ۱۴۷ نفر شامل ۴۰ مرد و ۱۰۷ زن بود که از طریق روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (RSPWB) (1989) و پرسشنامه سازگاری اجتماعی پی کل و ویسمن (SAS) (1999) استفاده شد و داده ها با استفاده از روش ضریب همبستگی، رگرسیون و آزمون تی و با کمک نرم افزار spss تجزیه و تحلیل گردید. نتایج نشان داد که بین دو متغیر سازگاری اجتماعی و بهزیستی روانشناختی دانشجویان، ارتباط معنی داری وجود دارد. میان دانشجویان دختر و دانشجویان پسر در میزان بهزیستی روانشناختی در سطح ۰/۰۵ تفاوت آماری معناداری وجود نداشت اما در میزان سازگاری اجتماعی در سطح ۰/۰۵ تفاوت آماری معناداری وجود داشت و با توجه به مقدار میانگین دو گروه زن و مرد در این آزمون میزان سازگاری اجتماعی آقایان بیشتر از خانم ها بود. با توجه به نتایج آزمون پیش بینی کننده رگرسیون خرده مقیاس های بعد دانشجویان و بعد خانوادگی متغیر سازگاری اجتماعی، پیش بینی کننده معنی داری برای بهزیستی روانشناختی بودند اما سایر خرده مقیاس های سازگاری اجتماعی هیچ کدام پیش بینی کننده بهزیستی روانشناختی نبودند.