سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی خصوصی سازی در ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علی موحد – استادیار دانشگاه شهیدچمران اهواز
محمدرضا امیری فهلیانی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

هدف از تدوین این مقاله بررسی پیشینه خصوصی سازی خدمات شهری درایران میب اشدکه ازطریق روش بررسی توصیفی – تحلیلی انجام شده است خصوصی سازی یکی ا زمقوله های مهم دربسیاری از کشورهای درحا لتوسعه و بویژه ایران بودها ست پس از پیروزی انقلاب اسلامی به دلایل چندی نقش دولت دراقتصاد بسی گسترش یافت این گسترش کارایی فعالیت های اقتصادی دولت ها را کاهش میداد بنابراین تنگ کردن حوزه های فعالیت های اقتصادی دولت خصوصی سازی و کاهش کارگزاریها دولت از ستونهای برنامه نخست توسعه اقتصادی قرارگرفت این برنامه را می توان نقطه آغاز سیاست خصوصی سازی درایران نامید و تجربه خصوصی سازی خدمات و زیرساخت های شهری درایران را باید به دو دوره قبل و بعد اسیاست های ابلاغی مربوط به اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران دانست قبل از ابلاغ این اصل تقریبا درکلیه موارد ایجاد زیرساخت ها و امورزیربنایی شهری برعهدهدولت نهاده شده و مالکیت آنها بصورت عمومی درنظر گرفته شده است که خود باعث نوعی انسداد قانونی درراه مشارکت و واگذاری این امور به بخش خصوصی گردیده و این درحالی است که بعد از ابلاغ این سیسات ها توسط بالاترین مرجع حکومتی به نظر می رسد که مانع قانونی رفع شده باشد