سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

زهره حسین میرزایی – عضو باشگاه پژوهشگران جوان، گروه زمین شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد
ابراهیم پناهپور – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات خوزستان،اهواز،
زهرا حسین میرزایی – عضو باشگاه پژوهشگران جوان ، گروه زمین شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد

چکیده:

سنگهای آتشفشانی جنوب نائین شامل رخنمونهای ریولیتی و توف ریولیتی با سن منتسب به پرکامبرین میباشد و حاوی کوارتز، پلاژیوکلاز با میزان آلبیت بالا، فلدسپات آلکالن و اپاک است. این توده آتشفشانی فلسیک دارای بافت فلستیک پورفیری از سیلیس و فلدسپات آلکالن است . این ناحیه در ایران مرکزی، در ۱۱۵ کیلومتری شرق اصفهان قرار دارد. بر طبق مشاهدات کانی شناسی، سنگ شناسی و ژئوشیمیایی ماگمای سازنده این توده از نوع سنگ های فلسیک از نظر ژئوشیمیایی ساب آلکالن با ماهیت کالکو آلکالن ، غنی از پتاسیم (پتاسیک) و متاآلومین می باشد. فرایند اصلی که در تغییر ترکیب ماگما ایفای نقش کرده، ذوب بخشی است. واحدهای این توده و نیز روابط صحرایی، ویژگیهای ژئوشیمیایی و کانی شناسی نشان می دهند که این سنگها در یک شرایط قوس آتشفشانی مرتبط با حاشیه فعال قارهای تشکیل شدهاند که این ویژگیها با نتایج قبلی که نشانگر محیط کافت شدگی در پرکامبرین میباشد تطابق ندارد. بر طبق نتایج – بدست آمده سه احتمال وجود دارد: ۱-مدل ریفت قاره ای حداقل برای این منطقه قابل قبول نیست. ۲ احتمالا این سنگ ها سن جوانتر از پرکامبرین دارند. ۳-احتمالا این سنگ ها تحت فرایند متاسوماتیسم تغییر ترکیب یافته و از آلکالن به کالکوالکالن تغییر ماهیت داده اند